|
Solas 5
|
Hieronder vind je verslagen die enthousiaste deelnemers over onze activiteiten in de afgelopen jaren gemaakt hebben.
Een Ontmoetingsavond
Hoewel het aantal leden en aspiranten op deze “internationale” ontmoetingsavond wat minder was dan de vorige keer, was de sfeer die avond weer uitstekend. We hadden een fleurige, kleurige zaal, er waren heerlijke hapjes en drankjes uit de volgende landen: Frankrijk, Mexico, Spanje en Azië (oké, dat is een werelddeel, maar het was een beetje moeilijk kiezen). Elk land had zijn eigen “tapas-bar” gekregen, wat voor sommigen toch even zoeken was: de witte wijn is op, is dat niet wat snel? Het mexicaanse bier is op, waar staat de rest nu? Die stond dan in de geronselde koelboxen bij de betreffende “bar”. Ook bleek dat niet alle Solassers de vlaggen van de Europese landen kennen, misschien nog eens een workshop of quiz aan wagen?? Maar: de conclusie was: een geslaagde, leuke avond.
Tijdens mijn eerste ontmoetingsavond van Solas 5 heb ik meteen ingetekend op de activiteitenlijst. Wil je een beetje inburgeren bij deze groep, is dat dus de beste manier.Als eerste stond de “Kunst aan huis”route gepland in het idyllische stadje Edam. Voor mij dus een bijna thuiswedstrijd.
Bij het startpunt Station-Zuid werd ik opgevangen, maar door wie? Zou ik de mensen herkennen aan hun Solas gezicht ? Hebben ze een naambordje op hun rug? Bij aankomst zagen zij al aan mijn gezicht dat ik erbij hoorde, dat was alvast een goed begin.
Na de koffie gingen we met tien man/vrouw op pad met het zonnetje in de rug langs opengestelde huizen, kerken en galeries. Inclusief prachtige tuinen en prieeltjes een ware happening. Halverwege de route was het huis van een Solas lid opengesteld voor de superlunch in vakantiesfeer.
Ongeveer vijf uur K3 ( Kunstkijken, Kuieren en Kletsen ) objecten observeren en infoboekjes bestuderen waren we weer bij het startpunt aangekomen.
Als echte kunstkenners werd deze studiemiddag op gepaste wijze afgesloten met koffie en zo…….!
Dit was voor mij de Solas-Inburgeringscursus. Ik hoop dat ik geslaagd ben?
Als ik dan mijn statuspapieren heb, mag ik dan definitief blijven en echt lid worden?
Een sfeervolle kerstavond
Zaterdag 20 december hadden een heleboel Solassers al geruime tijd in hun agenda genoteerd staan. Het was weer tijd voor ons kerstfeest.
Toen we aan kwamen lopen stond er al een hele groep buiten een glaasje warme glühwein te drinken. Eigenlijk had de avondcommissie de gasten willen verwelkomen met 2 brandende vuurkorven voor de deur, maar deze brandden zo geweldig goed dat men bang w
as dat de buren de brandweer zouden alarmeren. Dus hup een emmertje water er overheen en wat kaarsen aangestoken.
Binnen zag het er weer echt gezellig uit. De zaal versiert, de tafels feestelijk gedekt en de schalen van het warme buffet op de bar. De gasten waren feestelijk gekleed en de heren hadden dit jaar extra hun best gedaan met hun prachtige kostuums.
Na een half uurtje gingen we aan tafel en begonnen we met de soep. Onze keukenprinsessen hadden een heerlijk heldere groentesoep bereid.
Ondertussen begon onze zanger en gitarist John Williams de avond muzikaal op te luisteren.
Daarna mochten we per tafel langs dat heerlijke buffet van diverse warme gerechten.
Intussen was de stemming op en top en gingen ook de voetjes van de vloer.
Als afsluiting konden we nog genieten van een speciaal dessert dat bestaat uit laagjes cake, likeur, bitterkoekjes, verse vruchten en slagroom: trifle genaamd.
Nieuwjaarsborrel
In een gezellige kroeg in de Jordaan was de nieuwjaarsbijeenkomst.
Het was aardig druk. Er werd gezellig gepraat en geborreld. De hapjes waren voortreffelijk. Echt mijn complimenten aan de mensen die dit verzorgd hebben. Na een gezellig uurtje was het weer tijd om huiswaarts te keren. Een aantal mensen sloot af met een lekkere tapas op de Rozengracht.
Een avondje Paradise
Om 22.30 uur waren wij aanwezig, met een aardig groepje van 12 personen.
Eenmaal binnen is er meteen een gezellige sfeer en gaan we met ons allen naar de bar.
Beneden klinkt de discomuziek al en krijg je meteen zin om te swingen, maar ja, dat is nog een beetje te vroeg. Eerst even een drankje en gezellig kletsen met een leuke groep mensen en dan swingen maar. Boven kun je ook dansen, alleen meestal stijldansen voor de liefhebbers. En heb je honger gekregen van al het bewegen, dan kun je nog een lekker stokbroodje pakken met iets erop.
Bowlen
Wanneer ga je nou bowlen in de hectiek van werk en privéafspraken? Nooit, zou mijn antwoord zijn. Sinds ik Solaslid ben is dat ve
randerd. Jaarlijks kan ik mij al verheugen op een avondje gooiwerk. Solas organiseert het 1x per jaar en buiten het parkeren om is het altijd een happening. Zaterdag 31 januari waren we weer met 17 personen van de partij. Het was werkelijk weer een feest! Je ziet bij sommigen de competitiedrang opkomen en anderen doet het werkelijk geen fluit als er geen kegels omgaan. Ik moet zeggen dat het toch een gevoel van trots geeft als ze allemaal omgaan. Je denkt: "nu snap ik het", en de volgende beurt presteer je niet verder dan het gootje. Het blijft een hilarisch spel voor alle leeftijden en mensen met kleine handicaps (korte vingertjes, waardoor je niet in de gaten van de bal komt of een uit de kom geschoten duim) kunnen gewoon meedoen. Het bleek wel weer, iedereen heeft er plezier in!
Museum “Ons' lie
ve Heer op Solder”
Zondag 8 februari: de dag begon zonnig tot ongeveer in de middag, maar de liefhebbers lieten zich niet weerhouden door hagel en sneeuw om naar het museum te komen. Hoewel we net niet 10 deelnemers haalden (uiteindelijk 9), mochten we toch voor het groepstarief van 10 naar binnen. Ter info: achter de karakteristieke gevel van dit grachtenhuis gaan een grotendeels 17e-eeuws woonhuis en een complete kerk schuil.
Iedereen heeft in zijn/haar eigen tempo het museum verkend, een praatje gemaakt met de museumwacht, en sommigen zijn zelfs een 2e keer aan de route begonnen. Een bezoek aan dit museum stond al op een aantal wensenlijstjes: de activiteit op de agenda van Solas gaf aanleiding om nu eens een keer te gaan. Het enthousiasme was groot.
Even na het museum nog wat drinken, daar hadden we allemaal wel zin in. Voorgesteld werd om naar café het Mandje op de Zeedijk te gaan. Een legendarisch café, ruim 25 jaar gesloten na het overlijden van de eigenaresse, maar sinds kort weer open. In originele staat, stropdassen aan het plafond (een hobby van de vorige eigenaresse die niet van stropdassen hield), “Perzische” kleedjes op de tafels en lampenkapjes die je thuis niet wilt hebben. We werden al snel verrast met het optreden van Ben en Jan, accordeon en zang. Smartlappen en aria’s kwamen voorbij, soms voorzien van een geheel eigen tekst, maar het klonk goed. We hebben daar, al meezingend en tussendoor kletsend, nog een paar uurtjes doorgebracht. Het was te gezellig om snel op te stappen. Totdat zin in eten ons verleidde om een restaurant te gaan zoeken.
Bezoek aan de Efteling
Het was wat mistig toen we weggingen, maar dat trok snel op. Bij de Efteling aangekomen was er volop zon. Met een leuk ploegje begonnen we meteen aan de warme chocolademelk met een slagroomwafel. Er was veel te zien, er was een winterse sfeer met wat sneeuw en hier en daar een kampvuur. We hoefde nergens lang te wachten, dus bijna overal ingeweest. Het was een koude maar een leuke dag.
Oud en Nieuwfeest bij een Solas lid thuis
Op 31 december waren we met een kleine 20 man, te gast op het Oud en Nieuwfeest in Nieuw Sloten. De organisatie van het knallende feest (en knallen deed het echt om 24.00 / 0.00 uur, want siervuurwerk knalt en giert ook) lag in goede handen. En dat bleek een goed trio te zijn. F., die zich had uitgeleefd op de oliebollen en appelflappen, schijnt nu een aanbieding te hebben van de “rheumabollenkraam”, zijn bollen en flappen waren namelijk véél lekkerderderder en vonden gretig aftrek.
Het was een gezellige avond met veel pret en een hele goede sfeer, waar ook veel gedanst werd. En ja, ik heb de dj’s van die avond over kunnen halen om wat Rolling Stones te draaien, dus mijn oudjaar ging er goed uit en het nieuwe kwam swingend binnen wandelen - nadat het vuurwerk op was, wel te verstaan. Want een Oud en Nieuw is niet compleet zonder siervuurwerk.
Empathieshow in de Pompoen
Een zondagmiddagshow speciaal voor en over Amsterdamse singles! Het café (voor de maandelijkse borrelbezoekers een bekende ruimte) was bomvol met bezoekers en honden waren ook welkom. De Vlaamse Arlette Servaes voerde ons in een hoog tempo langs een wereld van relatiebureau’s, singles op zoek naar partners, blind dates etc. Bezoekers werden regelmatig om commentaar gevraagd. Omdat ze vond dat ze niet decadent genoeg gekleed was voor een gesprekje met een priester, leende ze en passant nog even een zakdoek om haar niet onaanzienlijke boezem te bedekken.
Een vaste gaste kwam nog even verslag doen van haar ervaringen met blind dates. Ze had een afspraakje gehad op de Jaap Edenbaan dinsdagavond met ene Johan (schaatst hij normaal niet op zondag?). Johan droeg een flitsende gele skibril en was meer geïnteresseerd in het tonen van zijn schaatskunsten dan in haar. Toppunt van desillusie waren de winden die Johan in de auto liet. (Moraal van het verhaal? Er zijn dus meer schaatsliefhebbers die Johan heten).
De lachspieren zijn deze middag door 6 Solassers weer flink getraind. De heerlijk empathiewijn heeft daar voor sommigen ook wel bij geholpen en smaakte ook goed bij de Vlaamse frieten die tijdens de pauze geserveerd werden.
Trijntje Oosterhuis
Zaterdag 9 februari waren we op aanraden van een Solas 5 lid naar een concert van Trijntje Oosterhuis. De plek was ongewoon, het Zuiderbad. Wie zin had kon ongestoord een aantal baantjes trekken, terwijl Trijntje muzikaal over het water galmde. Wij Solassers waren met z’n achten en slechts één van ons waagde zich daadwerkelijk in het water. Dat bleek wel de verstandigste onder ons, want in de kleren was het puur zweten geblazen! Maar dat deed niets af aan het concert, Trijntje speelde samen met Leonardo Amuedo de sterren van de hemel. En als klapper op de vuurpeil maakte Trijntje haar belofte waar door na het concert met kleren en al het water in te duiken! Het was een geweldig avond!
Schaatsen op de Jaap Edenbaan
Door de Olympische Spelen geïnspireerd begaf ik mij op zondag 24 februari naar de Jaap Edenbaan, alwaar iemand van Solas regelmatig schaatsochtenden organiseert. Ik wilde het toch weer eens proberen na 15 jaar. Iedereen kan toch schaatsen en op televisie ziet het er zo soepel en aantrekkelijk uit. Mijn enthousiasme was gewekt. Een ander Solas lid was ook van de partij en onder een stralende zon betraden wij gedrieën het ijs. Voor mij was het eerst wat onwennig, maar na enige tijd kreeg ik de slag te pakken, mede door de aanwijzingen van de anderen. Voor de een was het ook al weer twee jaar geleden, maar zij was haar kunsten zeker niet verleerd. En de organisator zwierde als vaste bezoeker geroutineerd over de baan. En wat kan schaatsen dan een leuke vrijetijdsbesteding zijn. Met dat zonnetje erbij, de frisse buitenlucht en sportief bezig zijn, ja, dat heeft toch wel wat. Even pauzeren voor een kopje koffie en chocomel en dan nog een paar laatste ronden. Leuke ochtend en leuk initiatief. Erg gezellig en voor herhaling vatbaar. Ik kan je aanraden om ook eens mee te gaan.
Bezoek aan de Rozenkwekerij van een Solas lid
Op zondag 3 maart jl. hebben we de rozenkwekerij van een Solas lid bezocht met twintig Solas leden. We hadden om 16.00 uur afgesproken op het station van Heerhugowaard. Naar de kwekerij was het nog zo’n tien minuten rijden. We werden vrolijk begroet door de waakhond die heel aaibaar bleek, althans voor ons. We kregen een rondleiding en volop de gelegenheid om allerlei vragen te stellen. Er komt nog heel wat kijken bij zo’n kwekerij. Daar denk je niet bij na als je een bosje rozen koopt op de Albert Cuyp.
De rozen die hier gekweekt worden zijn allemaal wit en verschillen in grootte en dus ook in prijs. De kleinste soorten doen 20 euro cent op de veiling en de allergrootste rozen 1,50 euro, daar zit dus een enorm verschil in. De grote witte rozen zijn wel heel mooi. Rozenstruiken kunnen ongeveer zes jaar mee, dan is de plant uitgeput en wordt een nieuwe soort geplant. Een rozenkweker legt zichzelf dus voor zes jaar vast, tenzij een kleur of soort roos het helemaal niet goed doet en niet gekocht wordt door het publiek. Dan kiest de kweker eieren voor zijn geld en gaat op een andere kleur of soort roos over.
De kwekerij moet aan allerlei milieu eisen voldoen, maar desondanks wordt er toch eenmaal per week met zwavel gespoten over de rozen, om witte schimmel te voorkomen. In de kwekerij wordt zeven dagen per week gewerkt van ’s morgens 7.00 uur tot ’s middags 16.00 uur. Als de rozen gesneden kunnen worden, dan worden ze machinaal ingepakt en in een koelcel geplaatst in grote emmers. Van daaruit gaan ze naar de veiling.De gekweekte rozen hebben geen lekkere rozengeur meer. Door het kweken ermee is dat gen verloren gegaan. Men probeert dit weer terug te krijgen.
Na de uitgebreide rondleiding hadden we behoorlijke trek gekregen. Er was van alles ingeslagen voor een heerlijk koud buffet. Compleet met vier verschillende salades, diverse broodjes en zelfs wijn en bier voor de liefhebbers. We hebben heerlijk gegeten en een leuke en interessante middag gehad.
Wandelen in/rond Amsterdam
Het is 31 maart 2002, eerste paasdag en buiten prachtig weer. Dus wat doe je dan: je maakt met Solas een stadswandeling in een omgeving waar je heel veel terrasjes tegen kunt komen.
Om twee uur was het verzamelen in het Noord-Zuid Hollands Koffiehuis tegenover het Centraal Station. Omdat we voor het wandelen nog iets wilden drinken en het daar vrij druk was, besloten we bij het begin van onze wandeling op een terras voor het Barbizonhotel iets te drinken.
Op de kop van de Zeedijk bevindt zich de St. Olofskapel, die via het Barbizonhotel met een tunneltje te bereiken is. Hans Louter, die de wandeling had samengesteld, ging vragen of het mogelijk was de kapel te bezoeken. Een zeer vriendelijke medewerkster van het hotel leidde ons rond. De St. Olofkapel die rond 1440 gebouwd was als katholieke kerk doet nu dienst als congres- en partycentrum. Als Solas er zijn ontmoetingsavonden zou houden, zou de toegangsprijs ca. € 200,00 worden.
Na het bezoek aan de Olofkapel vervolgden we onze weg via de St.Olofsteeg naar de Oudezijds Voorburgwal. We zagen een winkel waar ze vroeger lompen = suikerbroden verkochten en een muur met gevelstenen van gesloopte huizen. Op nummer 40 besloten we de schuilkerk Ons Lieve Heer op Solder te bezoeken. Na een rondje om de Oude Kerk, een ommetje door een smal steegje met veel etalages vervolgden we onze wandeling langs de Lommerd richting Grimburgwal. Daar vonden we dat het tijd was voor een pauze op een terrasje. Na een verfrissing liepen we via de Oude Turfmarkt en de Nieuwe Doelenstraat over het oude Binnengasthuisterrein naar de Kloveniersburgwal.
Zigzaggend via Oudezijds Achterburgwal en Kloveniersburgwal kwamen we langs de Oudemanhuispoort, het Rusland en het Spinhuis, een streng tuchthuis voor vrouwen. In de Oude Hoogstraat vonden we de winkel waar de eerste Hema was gevestigd en daarnaast het Oost-Indische Huis van de VOC. Op de Kloveniersburgwal bewonderden we o.a. het "kleine" Trippenhuis dat gebouwd zou zijn van het overgebleven materiaal van de bouw van het Trippenhuis op nr. 29. Langs de Waag op de Nieuwmarkt dachten we nog de eerste boeddhistische tempel in Nederland te kunnen bezoeken, maar die bleek al gesloten te zijn, dus vervolgden we onze weg via de Geldersekade naar de Schreierstoren, het eindpunt van de wandeling.
En hoe sluit je het beste een geslaagde middag af? Juist, met een drankje in de Ierse pub aan de Oudezijds Kolk, waar ze weten welke muziek ze voor Solasleden moeten draaien.
Busreis naar Praag
Nog niet helemaal wakker vertrok een bus vol solassers op woensdag 10 april (met 6 personen van solas 5) om 08.00 uur vanaf Utrecht voor 5 dagen naar Praag.
Na diverse stops kwamen we om 21.00 uur in Kralupy aan bij Hotel Sport. Na het aankomstdiner met wijn en bier (waren we echt aan toe) naar bed om de volgende ochtend weer fris aan het ontbijt te verschijnen. Op het programma stond als eerste een stadswandeling onder leiding van een gids door de oude stad. 's Middags was iedereen vrij om de stad verder te verkennen. Om 18.00 uur was het weer verzamelen voor een boottochtje over de Moldau met een lopend buffet. Aansluitend was er nog voor wie dat wilde een lichttour door de stad. Het programma van dag 3 bestond uit een bezoek aan een kristalfabriek, Theresiënstadt (voormalig doorvoerkamp voor de concentratiekampen) en 's avonds eten in een biertent alsmede een bezoek aan de Opera. Ook hier gold weer dat men vrij was om te doen wat je wilde, dus met het boemeltreintje naar Praag en aangezien Praag over een goed en gemakkelijk Metrosysteem beschikt is dat prima te doen. Dag 4 stond in teken van het bezoek aan de Burcht en 's avonds een Folklore-voorstelling met diner in het hotel. Na een spetterende voorstelling werd er nog flink gedanst op de muziek van een Tsjechische band alsmede in de disco van het hotel. Op de laatste dag vertrokken we om 08.45 uur uit Kralupy en nog een afscheidsdiner in een Van der Valkhotel in Gladbeck Duitsland te hebben gehad, kwamen we om 23.00 uur in Utrecht aan. Het was een fantastische reis naar een ontzettende mooie stad die ook nog eens prima geregeld was door iemand van Solas 2.
Zeilen op Hemelvaartsdag 1
Afgelopen donderdag zouden we gaan zeilen op het IJsselmeer vanuit Muiden. Tja het beloofde prachtig weer te worden dus iedereen dacht dat zit wel goed. Helaas..............het hele meer zat potdicht van de mist. Na een tijdje aan de ingang van de haven voor anker te hebben gelegen besloten we dan maar de vecht op te gaan. En tja alweer...........pech. Een grote brug werd niet bediend door de ambtenaren. We hebben toen maar een broodje gegeten op de boot en de meesten hebben daarna een terrasje gepakt. De vrouwlijke uitbater van het terras was zeer (maar niet huis) vriendelijk over het feit dat wij een paar stoelen op een plek zetten waar dat niet mocht. (ze hebben daar alleen nog maar van etensbordjes gehoord). Met een aantal mensen ben ik nog lekker naar Monnickendam gegaan en hebben we mijn boot bekeken en heerlijk van het zonnetje genoten.
Gelukkig kunnen we ergens in september oktober een nieuwe poging wagen om weer te gaan zeilen. Er zullen dan ook nog wel wat plaatsen over zijn dus let op de data. Zodra ik weet wanneer we gaan varen geef ik dat door aan iedereen die mee was.
Zeilen op hemelvaartsdag 2
Op Hemelvaart gingen zo’n 22 mensen welgemoed op pad naar Muid
en, waar we aan boord van het schip “de Antonius” het IJsselmeer op zouden gaan. Dat lukte niet helemaal. Ten eerste heet het meer daar nog IJmeer, waarna het eerst Markermeer wordt, om pas na de dijk Enkhuizen-Lelystad IJsselmeer te gaan heten. Over deze aardrijkskundige kwestie hadden we nog wel heen kunnen komen, maar de dag ging gewoon de mist in, letterlijk en dus ook (bijna) figuurlijk. Carole, de schipper, vond het niet verantwoord uit te zeilen, al zijn we op de motor nog wel de haven uit gegaan. We zagen ook echt niet veel, zelfs het Muiderslot was vanuit de haven amper te zien, en zo groot is de haven van Muiden echt niet. Maar: de dag viel niet echt in het water, al waren we teleurgesteld, de sfeer bleef goed, de lunch smaakte voortreffelijk en Carole bood ons een herkansing aan, hetgeen met beide handen door alle aanwezigen werd aangenomen.
De herkansing was op 29 september, om 10 uur waren we allemaal weer in Muiden, op de Herengracht, deze dag gingen er 16 mensen mee, sommigen moesten afzeggen, erg jammer. Deze ke
er geen mist, wel weinig wind, maar dat mocht de pret niet drukken. Het werd een heerlijke dag. Na een aarzelend begin met veel wolken, kwam de zon rond 14.00 uur echt door, daarvoor hadden we hem al wel gevoeld, het werd warmer en de Muider Schipper-bitter was niet meer nodig om ons warm te houden. Al smaakte het nog steeds best.
Omdat er weinig wind was, bleven we deze keer ook echt op het IJmeer, (vorig jaar gingen we naar Volendam) en kwamen uit in Durgerdam. Dit is een klein dorp, onder de rook van Amsterdam en zeer zeker van IJburg. Het dorp ligt uitgestrekt langs de dijk en tijdens een korte wandeling hebben we veel leuke, mooie en ongetwijfeld erg dure dijkhuisjes gezien en de jachthaven. Grappig om te merken dat, hoewel Durgerdam echt op fietsafstand van Amsterdam ligt, veel mensen dit nog niet kenden.
Op de terugweg hadden we niet alleen volop zon, maar ook wat meer wind. We zeilden om Pampus heen. Nee, we hebben niet echt voor Pampus gelegen, alleen op het dek van het schip in de zon.
Holland Casino, een gezellig avondje uit
is de slogan van Holland Casino. Geen geluk in de liefde, dan misschien wel in het spel en wie niet waagt wie niet wint. Met deze clichés in het achterhoofd fietste ik vol goede moed naar het Casino, waar ik nog 9 Solassers aantrof. Aan het begin van de avond was het casino nog onbekend terrein, maar na wat uitleg van begon ik me zowaar thuis te voelen. De hoeveelheid speelautomaten is gigantisch en alleen al het kijken naar hoe er gespeeld wordt aan de roulette- en black-jack tafels is een avondje vermaak op zich.
Omdat we niet allemaal even bedreven waren in roulette en black-jack, hebben we ons haarfijn de spelregels van de roulette laten uitleggen door een medewerker van het Casino. Voor € 10,-- mochten we in ons eigen tempo een proefrondje roulette aan de uitlegtafel spelen. Er is ook speluitleg voor black-jack, maar aan die tafel was het zo druk dat we dat maar voor een volgende keer bewaren.
Rijk zal ik er zeker niet van worden (maar je weet maar nooit), een gezellig avondje uit was het zeker!
En dat bij sommige activiteiten het weer een grote rol speelt blijkt uit de volgende verslagen.
PaasbrunchMet Pasen 2008 hebben we een nieuwe activiteit georganiseerd: een Paasbrunch. Zo’n 48 Solassers hebben genoten van een heerlijke uitgebreide brunch die de avondcommissie verzorgd had. En een wat koude verrassing op deze dag: sneeuw. Een witte Pasen in plaats van een witte Kerst. Misschien moeten we de white christmas songs maar eens met Pasen draaien. Het maakt allemaal niet uit, we kunnen terugkijken op een fantastische Paasbrunch in een zaaltje dat gezellig versierd was met paastakken, voorjaarsbloemen etc.
Een traditie is zo langzamerhand de jaarlijkse zeiltocht. We hebben al heel wat mooie tochtjes op het IJsselmeer gemaakt met hapjes en drankjes onder handbereik. Soms zat het weer mee, soms wat tegen, maar dat mocht de pret niet drukken. Dit keer hadden we over het droge weer met een aangename temperatuur ook geen klagen tijdens de zeiltocht op 1 juni. Alleen heb je voor zeilen wind nodig, en die liet het vooral ’s ochtends af weten. Het mocht de pret niet drukken, gewoon de motor aan om van Hoorn naar Edam te varen. Onderweg lekker luieren en kletsen op dek van Phoenix, koffie, thee en koek onder handbereik. De broodjes voor de lunch werden met vereende krachten gesmeerd, de soep van Petra vond gretig aftrek, en na de lunch hebben we Edam verkend. ’s Middag brak zowel de zon als de wind door, de zeilen werden gehesen en genietend van het zonnetje, drankjes en hapjes konden we terug zeilen naar Hoorn. Op een zonnig terrasje werd na het zeilen nog even nagepraat en gedineerd. 
De picknick begon niet helemaal droog, in de stromende regen zelfs. De partytent was net groot genoeg om al het eten droog te houden. Gelukkig had iemand een vooruitziend blik om een groot zeil mee te nemen waar we het eerste uur onder konden schuilen. Maar na 19.00 uur brak de zon door en bleef het de rest van de avond droog. Hadden we nog even het idee dat de opkomst vanwege het weer wat zou kunnen tegenvallen …… nee dus. Niemand vond de regen een reden om thuis te blijven, en een gezellige avond met heel veel lekkere hapjes te missen.
Droog was het gelukkig ook tijdens de vaartocht met feestboot Neeltje. Het is tenslotte veel leuker om de vaartocht over de Amstel richting Ouderkerk a/d Amstel aan dek dan in de kajuit mee te maken. Drank en hapjes verhuisden daarom al snel van de kajuit naar het dek. Ook voor deze activiteit was er weer behoorlijk wat belangstelling: zo’n 42 Solassers hebben aangemonsterd. Het was een heerlijke, ontspannen avond, swingen blijft populair, de kajuit werd later op de avond gebruikt als dansvloer.
Nog zo’n verrassende avond: in de stromende regen, compleet met bliksemschichten en donder naar Zandvoort rijden, om een avondje te dansen bij Swingsteesjun. Bij aankomst is het droog en waarachtig de zon schijnt ook. Met een grote groep Solassers (toch al gauw zo’n 15) hebben we de hele avond staan dansen op het terras van Take Five aan het strand bij Zandvoort. Het gaf een beetje een vakantiegevoel, met een prachtige zonsondergang en de aangename temperaturen.
Brunchen in een (voormalige) kerk
Halverwege de markt in de Albert Cuypstraat staat een kerk, die ik alleen nog maar kende als achtereenvolgens een stoffenwinkel en een ongezellige CD-zaak. Ongeveer een jaar geleden is deze kerk omgetoverd in een café met de naam de Engel. Behalve dat het een heel gezellig café is om even wat te gaan drinken al dan niet aan de leestafel, kun je er op zondag ook heel goed brunchen terwijl er concerten gegeven worden.
Zo’n 7 Solassers hadden besloten om niet thuis te ontbijten, maar naar de Engel te komen voor een heerlijke uitgebreide brunch. We zaten vlak bij 2 violisten van het conservatorium, die zorgde voor een uitstekende achtergrondmuziek. We waren zeker niet de enigen die wilden brunchen: het was er gezellig vol, inclusief (niet krijsende) kinderen.
En voor wie niet van klassieke muziek houdt: het aanbod in muziek is zeer divers.
Wat mij betreft: ik ga er in het nieuwe jaar zeker nog een keer brunchen.
Kerstbuffet en ontmoetingsavond
Op zaterdag 21 december voorafgaand aan de ontmoetingsavond was er een Kerstbuffet georganiseerd. Een groep van bijna 40 personen had zich voor dit buffet opgegeven. Gevraagd was om onder het motto van “Verras een ander, verpak je zelf eens feestelijk” iets extra’s aan deze avond te geven. Over het algemeen had men gehoor gegeven aan deze oproep en zich feestelijk aangekleed.
Een groep mensen was ’s middags al vroeg op pad gegaan om de nodige inkopen te doen. Vanaf een uur of 4 kwamen hier nog een aantal mensen bij die zich hebben bezig gehouden met het bereiden van een deel van de maaltijd en met het klaarzetten van de tafels en versieren van de zaal in kerstsfeer.
Vanaf 19.00 uur waren de gasten welkom. Het buffet werd geopend met een heerlijke soep, gevolgd door Mexicaanse gerechten en afgesloten met een grand dessert.
De stemming was de hele avond zeer geanimeerd en later op de avond werd er zelfs volop gedanst op lekkere muziek. Het was een gezellige avond met heerlijk eten. Een activiteit die zeker voor herhaling vatbaar is.
Puzzeltocht 1
Eindelijk was het zover de beroemde puzzeltocht voor alle SOLASSERS georganiseerd door SOLAS5. Ongeveer 45 mensen hadden hun weg gevonden naar de stationsrestauratie op Amsterdam Centraal. Nadat iedereen nog even iets had gedronken en gegeten, gingen we in groepjes van 4 of 5 personen op pad door een zinderend heet Amsterdam.
Gewapend met de routebeschrijving en de vragen gingen wij vol goede moed op pad, de verleiding was zeer groot bij het zien van het eerste terras(biertje?), maar we hebben ons sterk gehouden en zijn doorgelopen. Door de vragen te beantwoorden kregen wij wel door dat Amsterdam heel veel moois te bieden heeft, prachtige grachtenpanden, restaurantjes, gevels, oude pakhuizen, oude meisjesscholen enz.
In de Haarlemmerstraat stonden we voor het smalste restaurant ter wereld en toen was het rekenen geblazen: we moesten dus raden hoe smal de voordeur is. Dat was knap lastig, want wat voor de één
Op het Haarlemmerplein was het tijd voor de pitstop daar stond limonade en meloen voor ons klaar. Wij (groep 2) kwamen daar als eerste aan want groep 1 was helaas verkeerd gelopen, blijkbaar een klein navigatieprobleempje. Na de pitstop gingen we weer fris en fruitig op pad richting de Westelijke Eilanden. We hebben daar heel wat pakhuizen gezien en de Eilanden zijn ook rijk aan historie, iets wat je niet 1,2,3 verwacht maar wel erg leuk. En dan de moeilijkste vraag, hoeveel ramen de drie witte panden in de Vierwindenstraat samen hebben, met 5 man zonder telmachine kan dat knap lastig zijn. Na veel gelach en getel kwamen wij uit op 66, 67 en 68 niet gek voor 5 knappe koppies. Toen wij alweer op pad waren was er toch nog een roep om een hertelling. De vraag over de HAT-eenheden hebben wij opgelost met een hulplijntje, een toevallige voorbijganger die ook nog eens gemeente-ambtenaar was, wat waren we trots dat wij de vraag goed opgelost hadden.
Het eindpunt was bij café ’t Blauwhooft en daar smaakte het biertje op het terras erg goed. Een aantal mensen ging naar huis en een groep van ongeveer 30 mensen ging nog een hapje eten bij Pastorale een Turks-Italiaans restaurant. Ondanks de tropische warmte binnen zat de stemming er goed in en liet iedereen het eten goed smaken, enne……de 5 mannen zaten wel lekker tussen al die vrouwen.
Het was een goede afsluiter en wij willen de organisatoren bedanken voor een goed georganiseerde en gezellige dag.
Je zou haast geloven dat wij de vooruitziende blik van Piet Paulusma of voor de Volkskrant lezers die van Meteo Consult Wageningen hadden. Of misschien had een van ons wat ingestraald water genomen zodat de voorspellende gave van Jomanda invloed had op ons brein.Ach nee, waarschijnlijk was het de fantasie van een aantal creatieve geesten die in gedachten al 50 mensen op een prachtige zonnige zondag aan een picknicktafel onder een reusachtige kastanjeboom zagen zitten.
Vroeg in het voorjaar terwijl de bomen nog kaal waren en er een waterig zonnetje scheen liepen wij aan de hand van een bestaande wandeling door de Haarlemmerstraat en over de Westelijke eilanden. De vragen kwamen als vanzelf, hals-, klok- of juist een trapgevel, hoeveel raampjes telt dat pakhuis, de breedte van een deurtje (wist je dat je daar uren over kan discussiëren), hoe oud, de functie en vooral wat zie je? Loop je door de week in tien minuten door de Haarlemmerstraat, nou in dit geval doe je d’r een dik half uur over. Dat is voor de echte wandelaars onder ons een slakkengangetje voor de andere een recreatieve tocht.
Nou afgelopen zondag op die bewuste zonnige zondag, jawel onderdeel van de hittegolf uit het jaar 2003 wat een ieder zich nog lang zal heugen, verzamelde zich dus een kleine 50 mensen in het centraal station. Een Solas brede activiteit dus belangstelling uit het gehele land (of het halve, ik weet het niet precies).
De voorbereidingen waren gezien de temperaturen niet mis. Heb je weleens bij een groenteboer gestaan met een watermeloen van 8 kilo en 5 gala meloenen die dit gewicht ruimschoots overschrijden. Nou ik kan je vertellen dat dit nog net geen spit op leverde. Ook de stoelen die noodzakelijk waren voor ons Solas terras werden op deskundige wijze op de fiets en in auto gepakt maar vooral de flessen water die ik in de diepvries gelegd had baarde me midden in de nacht zorgen. In mijn dromen was het ijs qua volume veel groter dan de fles in oppervlak. (wat doet dat met een vriezer??).
Ja, daar sta je dan op dat Haarlemmerplein evenals een mede Amsterdammer die op “onze” picknicktafel een gedeelte van zijn hele hebben en houwen heeft uitgestald. Nadat hij zijn pannen had gepoetst, een biertje had genomen en zijn fiets met aanhanger weer had op ingeruimd namen wij bezit van de tafel waar vele ons waren voorgegaan.
Wij zaten er ook met velen……. Het fruit, de glaasjes limonade en de zakjes snoep verdwenen als sneeuw voor de zon.
Bij het Blauwhoofd, café en eindpunt van de puzzeltocht, was het gezellig toeven op het terras en de maaltijd ter afsluiting was eveneens een succes.
Ja, voor al die genen die er niet bij waren en nu (hoop ik) een beetje beeld hebben van wat je gemist hebt, heb ik goed nieuws: Ieder jaar doen we het weer!!!!
Wat mij betreft kan je je vast opgeven; heb even geduld want we moeten nog achter die flesjes met ingestraald water aan om wederom het niveau van onze voorspellende gave op te krikken.
Waterfietsen
Op zondag 24 augustus zijn we gaan waterfietsen op de Amsterdamse grachten. Het weer was goed, droog en gelukkig niet al te warm. We waren met 14 personen verdeeld over 4 waterfietsen. Om ongeveer 14.15 uur gingen we van start.
Het was al even lachen bij het instappen, wat een gewiebel. Maar iedereen kwam veilig en droog aan boord en toen konden we gaan.
Nou, dat valt nog tegen hoor, zo'n waterfiets.De inspanning was groot, sommigen zweetten alsof ze een marathon hadden gelopen, anderen kreunden dat ze niet meer konden en dan namen de anderen het gelukkig weer over. En dat is helemaal leuk, dat wisselen van plaats op zo'n dobberende waterfiets.Maar ook dat lukte zonder nattigheid.
Onderweg gebeurde er natuurlijk van alles.Een fiets lag dwars onder een brug, een andere werd bijna overvaren door een motorboot en dan die rondvaartboten die ons voortdurend in de weg zaten, maar voor de rest ging alles goed.!! We hebben ook vreselijk veel lol gehad, vooral om al die toeristen die in zo'n rondvaartboot zaten. We zijn heel veel door de Japanners op de foto en de video gezet en wij maar roepen "groeten uit Amsterdam"!
Na het fietsen, gingen we met de hele ploeg nog iets drinken. Tijdens het waterfietsen hadden we al wat leuke plekjes gezien voor een drankje en we belandden op een terrasje dat gemaakt was op een boot in een van de grachten, we weten echt niet meer welke want op het water ziet alles er heel anders uit dan op de kant. Gelukkig wist een van de anderen nog waar het was. Nog even gezellig nagebabbeld en toen gingen we weer huiswaarts, een aantal bleven nog gezellig achter. Al met al een zeer geslaagde middag.
Op zondag 7 september hadden Ben en Marcel een fluisterboottocht vanaf De Rijp door de Eilandspolder georganiseerd. Dit gebied ligt tussen de Schermer- en Beemsterpolder in Noord-Holland. Er kwamen 16 deelnemers vanuit alle windhoeken van Amsterdam op af. De reis naar De Rijp was voor iedereen goed verlopen, ik hoorde echter van autobezitters dat de smalle steegjes en weggetjes binnen de bebouwde kom niet waren berekend op automobilisten. Aangekomen in De Rijp word je overvallen door een stuk rust. In dit idyllische dorpje staan Oudhollandse donkergroene houten huisjes met mooie tuinen omgeven door vele kanaaltjes en houten bruggetjes. We worden door de bootverhuurder gastvrij ontvangen met vers gezette koffie. Marcel had bij de VVV folders gehaald om en indruk te krijgen van de omgeving. (De handel in haringen en zout bracht deze streek in de Gouden Eeuw grote welvaart. Jan Adriaanszn Leeghwater, molenbouwer en waterbouwkundige was destijds de beroemdste inwoner.) Ben en Marcel stippelen de vaarroute uit waarna we verdeeld over twee boten vertrekken.
De motoren maken geen geluid zodat de natuur niet wordt verstoord. De bestuurders zorgen dat de motor niet in planten en bodem vastdraait. De waterplanten staan kleurig in bloei en het riet is metershoog. Het varen is rustiek. Via polder en kanaatjes komen we langs de oude dorpjes Grootschermer, Noordeinde en Graft. In Noordeinde meren we aan bij een klein restaurantje met prettig uitzicht. Na deze stop varen we kabbelend en dobberend door het landschap. Er wordt hier en daar een praatje gemaakt met andere recreatievaarders. Tot slot varen we zigzaggend door De Rijp waar we nieuwsgierig worden bekeken door geiten, te maken hebben met blaffende honden en in aanraking komen met het dagelijks leven van de bewoners. Ben had al een lokaal restaurant uitgezocht en gereserveerd. We doen ons tegoed aan een heerlijk 3 gangen menu. Het was de hele dag droog gebleven, we hadden onze paraplu’s niet nodig. Het was een relaxte dag.
Weer zeilen
Op zondag 23 mei stond er een zeiltocht op het programma. 25 meerbonken hadden zich hiervoor opgegeven en begaven zich op de vroege morgen richting het gezellige Hoorn, waar de scheepsjongens van de Gouden Reaal al op ons zaten te wachten. Aangezien er een aantal mensen in de groep het motto hadden ‘eerst Enkhuizen zien, dan zeilen” vertrok de boot een uur later dan gepland uit de haven. Helaas waren we nog steeds niet kompleet, er was 1 meerbonk die had het motto ‘eerst 
fietsen en dan zeilen’ maar helaas, dit werd: eerst fietsen en dan ziekenhuis”. Ik hoop vanaf deze plaats dat je weer een beetje bent genezen Luuk, het was wel jammer dat je er niet bij was.
Nadat er een aantal belangrijke zeiltaken waren verdeeld, werd er koers gezet richting het IJsselmeer. Daar werd het zeil gehesen en kon de tocht beginnen. De planning was om richting Volendam of Marken te gaan. Er stond een behoorlijk windje dus we waaiden lekker snel over de golven. Om een uurtje of 1 kwam de catering in volle actie en werden er voor iedereen broodjes klaargemaakt en kon de lunch op het water beginnen.
Om 14.00 uur werd er aangemeerd in Volendam. Hier werd de inmiddels beroemde ‘mega-vega-petramiekesoep’ bereid. Nieuwsgierig naar het recept? Daar komtie: veel water warm maken met uiensoep bouillon, en daarna alles erin gooien wat er was ingekocht. Simpel toch? Het smaakte perfect.
Om 14.45 weer het ruime sop gekozen om terug te keren naar Hoorn. Inmiddels werd de drank en de hapjes tevoorschijn gehaald. Aangezien dit zo’n enorme berg was en niet wisten hoe dit allemaal op moest, heb ik de schipper gevraagd de tocht wat te verlengen. Uiteraard kreeg de tegenwind de schuld.
Om 19.45 stond een ieder weer aan wal, slechts 3 uur later dan gepland. Daarna moest er natuurlijk nog gegeten worden, maar na al dat lekkere voedsel de hele dag had niemand echt zin om uitgebreid te gaan eten. Dus werd er gekozen voor een eetcafé aan het kerkplein te Hoorn. Daar hebben we met het grootste deel van de groep de gezellige dag afgesloten. Bij deze wil ik dan iedereen bedanken voor zijn inzet, en vooral de organisatrice die deze dag fantastisch voor ons heeft georganiseerd.
Op 5 februari 2005 vierden wij het eerste lustrum van Solas 5 en feest was het die avond in de zaal van Speeltuin vereniging Wittenburg. De zaal was decoratief en feestelijk versierd. Een twintigtal (aspirant) leden had gehoor gegeven aan de oproep om een foto van zichzelf als 5-jarige op te sturen. Daar hebben we een leuke collage van gemaakt, evenals van foto’s van activiteiten uit de afgelopen 5 jaar. Ook de inwendige mens kwam niets tekort, er was gebak, champagne en lekkere hapjes voor later op de avond.
Omdat er een optreden annex workshop was, hadden we heel veel stoelen in theateropstelling neergezet en die waren allemaal nodig, ofwel: we hadden veel gasten die avond, zowel leden als aspiranten, maar ook oud-leden, en dat was natuurlijk vreselijk gezellig. De stuurgroep werd steeds enthousiaster, naarmate de gastenlijst groter werd, van 38 naar 45, 60 en toen: 75. Heel stilletjes hopen wij dan dat de zaal vaker zo vol zal zijn….Het zou moeten kunnen, met 105 leden en een 30-tal aspiranten.
EmmerNemmer was ook aanwezig, twee mannen die met emmers in allerlei maten en diktes, een percussie optreden ten beste gaven. Ongelooflijk wat je met een emmer kunt doen. En ze gaven een workshop, waar een groot deel van onze gasten actief en fanatiek aan mee heeft gedaan. (Heb ik het goed gehoord dat bij de Gamma de emmers in de week erna uitverkocht raakten…? )
Onze eigen dj kon door ziekte niet aanwezig zijn (Beterschap,, hopelijk gaat het weer beter met je) maar gelukkig was Danny er. Danny had al eerder gereageerd op een advertentie van Solas 5 bij de Vrijwilligers Centrale Amsterdam. Het was de eerste keer dat hij als dj bij ons actief was, en het viel in goed aarde.
De voorbereidingen om deze avond te laten slagen hebben veel tijd en energie gekost van de stuurgroepleden, maar: ook wij hadden een perfecte avond en hebben enorm genoten, wat het weer helemaal goed maakte.
Vijf jaar Solas 5 vond ik een mooie gelegenheid om de mensen, die af en toe of zeer regelmatig een activiteit voor ons organiseren, eens in het zonnetje (spotlight) te zetten. Want: zonder hen, komt onze activiteitenagenda niet vol en zouden er vaak weekenden zijn zonder een leuke bezigheid.
Alsof we nog geen water genoeg hadden gezien in de voorgaande periode, gingen 11 solassers mee op de Wetlands Safari. Eerst met de bus naar Watergang, waarvandaan de tocht in Canadese kano’s, begon. Door slootjes en vaarten gingen we door het achterliggende natuurgebied en leuke dorpjes. Het “recht zo die gaat” is nog best lastig in een kano, merkten we, terwijl we zo af en toe, om de beurt, in het riet belandden. Maar: oefening baart kunst en het ging dus steeds beter.
Soms waren de slootjes zo smal en zo overwoekerd, dat je geen peddel meer nodig had en ook niet meer hoefde te sturen. Je kon gewoon maar een kant uit, rechtuit met het riet mee!
Marjan, de begeleidster vanuit Wetlands, gaf ons onderweg veel uitleg over het gebied, de natuur en de gewoonten. Ook heeft ze ons, tijdens de goed verzorgde lunch, het “trilveen” laten ervaren. Dit is een ongeveer
Het zonnetje scheen tussen de wolken door en ondanks de soms vreselijk donkere dreigende wolken, hebben we het lekker droog gehouden. Het was een heerlijk dagje buiten en we zullen dit zeker nog eens organiseren. Gelukkig maar, want het is een aanrader.
Zaterdag 16 september was de eerste ontmoetingsavond van het nieuwe seizoen in een nieuwe locatie in Amstelveen die ons heel goed bevallen is. Meteen bij binnenkomst een gezellige bar. En een zaal waarin we weer lekker konden dansen en waar we deze avond allereerst hebben genoten van de Balloney band met geweldige Ierse en Schotse muziek. Als zij pauze hielden kwam onze eigen DJ Danny zelf dansend achter de knoppen in actie. We weten niet hoe de Amsterdammers het zullen ervaren om eens per twee maanden over de stadsgrens heen te stappen, maar ons ’buitenmensen’ beviel het prima. Goede bereikbaarheid zowel per openbaar vervoer (halte bijna voor de deur) als per auto (met een eigen veilige parkeerplaats). Met dank aan de speurders die de locatie vonden.
© 2005 All Rights Reserved.
Create a free website at Webs.com